“Om ingewikkelde problemen op te lossen, moeten we er met zijn allen aan werken”

Dit najaar geeft Jessica Korzeniowska aan het High Tech Institute haar bekroonde cursus basis systeemengineering met fantasiethema. Bits&Chips sprak met haar over haar achtergrond, haar ervaringen als systeemengineer, haar lesmethode en het belang van het bereiken van studenten, vooral meisjes.

Jessica Korzeniowska komt uit een familie met een passie voor vliegtuigbouw. Haar grootvader was Pools en emigreerde naar het Verenigd Koninkrijk. Korzeniowska groeide zelf op in Milton Keynes, “een heel normale stad in het Verenigd Koninkrijk.”

Korzeniowska’s weg in de techniek begon met een campagne op school om meer vrouwen in de techniek te krijgen. Ze denkt dat dat haar gepassioneerd heeft gemaakt om een cursus te creëren die voor iedereen toegankelijk is. “Omdat ik een product ben van andere mensen die proberen techniek toegankelijk te maken.”

Na een week werkervaring, speciaal voor meisjes, op een basis van de Royal Air Force, besloot ze dat techniek was wat ze wilde doen. “Ik denk dat het voor mij een goede mix was van puzzels en problemen oplossen. Ik heb altijd van puzzels gehouden en ik hield van Lego bouwen, omdat je innovatief moet denken, je moet nieuwe oplossingen bedenken. Voor mij zijn techniek en de technische kant een mix van deze twee dingen. Je kunt iets bouwen, je kunt iets creëren. Je moet problemen oplossen en manieren bedenken om daar te komen. Ik heb er nog steeds plezier in nadat ik die beslissing een half leven geleden op school heb genomen.”

Allesweter

Korzeniowska behaalde een master in luchtvaart en astronautiek aan de Universiteit van Southampton, waar ze zich specialiseerde in ruimtevaarttechniek. Ze vond het moeilijk om te kiezen tussen de verschillende technische disciplines totdat ze in haar derde jaar een module volgde over engineering van ruimtesystemen.

“De docent stond tijdens het allereerste college vooraan en zei dat systeemingenieurs betweters zijn. Ze weten kleine stukjes van alle verschillende subsystemen die samenkomen. Ze hebben een grote kijk op wat het hele technische product moet doen. En eerlijk gezegd sprak het idee om een allesweter te zijn me wel aan. Ik dacht ook, misschien is dit wat ik zou kunnen doen, want ik hou van al die verschillende technische gebieden, maar ik hou niet genoeg van één ervan om alleen dat te doen. Toen, na de universiteit, solliciteerde ik naar banen in de systeemengineering, kreeg die en kreeg meer ervaring in het vakgebied. Het is nog steeds iets waar ik van geniet en ik heb het gevoel dat het de juiste keuze was.”

Meer meisjes

Korzeniowska is een van de weinige vrouwelijke ingenieurs in het Verenigd Koninkrijk. Slechts 9 procent is vrouw. Werken in een technische omgeving met echt moeilijke problemen kan een uitdaging zijn, zegt Korzeniowska.

Voor vrouwen is het ook op een andere manier moeilijk, omdat er niet veel vrouwelijke ingenieurs zijn en delen van de manier waarop bedrijven werken nog steeds erg door mannen gedomineerd worden. Als minderheid heb je een extra hindernis. Je probeert niet alleen te werken aan technisch uitdagende problemen, maar je probeert ook stereotypen te doorbreken, de onbewuste vooroordelen van mensen uit te dagen en dat kan vermoeiend zijn. Het helpt als je een goede groep mensen om je heen hebt, als je mensen hebt die je steunen, maar het kan zowel in technisch als in persoonlijk opzicht een hele uitdaging zijn. “Uiteindelijk had ik genoeg van alle onzin die vrouwen moeten slikken, maar ik wilde nog steeds ingenieur worden. Dus begon ik mijn eigen bedrijf.”

Korzeniowska benadrukt dat het belangrijk is om meer meisjes aan te moedigen om voor wetenschap en techniek te kiezen, omdat we ze nodig hebben om in een technische carrière te eindigen. Om alle technische uitdagingen op te lossen, hebben we een zo divers mogelijke groep mensen nodig, zegt Korzeniowska. “Er zijn allerlei statistieken over diverse teams die beter presteren; ze zijn in staat om uitdagingen flexibeler en efficiënter op te lossen. We moeten dus iedereen erbij betrekken. En het gaat niet alleen om vrouwen; andere groepen kunnen ook ondervertegenwoordigd zijn in engineering.”

Modelgebaseerd

Naarmate Korzeniowska verder kwam in haar carrière, werd ze steeds meer een trainer. “Ik deed meer aan outreach voor de wetenschap en ik gaf wetenschapsles op zomerkampen in Amerika. Ik realiseerde me dat ik de vaardigheden had om les te geven en dat ik het leuk vond.”

Nu is Korzeniowska partner bij Scarecrow, een adviesbureau voor modelgebaseerde systeemengineering in het Verenigd Koninkrijk dat verbonden is aan het High Tech Institute. “We geven trainingen, maar we geven ook advies aan een hele reeks bedrijven in het Verenigd Koninkrijk. We implementeren modelgebaseerde systeemengineering in hun werk omdat het een geweldige manier is om de informatie in complexe projecten te beheren en ervoor te zorgen dat het consistent is, en het helpt ons bij het oplossen van de problemen. Mijn achtergrond is ruimtevaart en kernfusie, dus veel van de consultancy die ik doe is nog steeds in het nucleaire of energiedomein.”

Korzeniowska is ook auteur van technische studieboeken, maar ze schrijft ook fictieverhalen. Ze gebruikt modelgebaseerde technieken om haar fictieverhalen te modelleren. “Het is echt een geweldig mechanisme om veel informatie te verwerken en alles bij te houden, zoals de verschillende personages en locaties.”

Avontuurlijke zoektocht

In haar driedaagse cursus gebruikt Korzeniowska een avontuurlijke zoektocht met een fantasiethema om deelnemers te begeleiden op hun ingenieurstraining. Er zijn onderzoeken die aantonen dat mensen reageren op verhalen, vooral bij technische aspecten, dus gebruikt ze dit om deelnemers te betrekken.

Korzeniowska herinnert zich ook haar eigen ervaring met Lego. “Ik raakte geïnteresseerd in Lego toen ik een Harry Potter-set kocht. Ik had nooit eerder interesse getoond in Lego, maar omdat er een verhaal aan verbonden was en personages die ik kende en om een bepaalde scène na te spelen, raakte ik echt betrokken bij een bouw- en constructiemethode. Ik dacht dat het aan mij lag, maar er is een onderzoek gedaan in de Verenigde Staten waaruit blijkt dat meisjes meer geïnteresseerd zijn in bouw- en constructiespeelgoed als er een verhaal bij zit.

Korzeniowska begon na te denken over hoe ze methoden waarvan ze wist dat ze haar hadden geholpen bij het leren, kon gebruiken in haar opleiding en misschien ook mensen kon aantrekken die anders niet in de techniek zouden zitten. Dat is waar de avonturen vandaan komen. “Ik vroeg me af of je mensen door een training van het V-model kon leiden, alsof ze door een betoverde vallei lopen. Je reist de vallei op en neer op dezelfde manier als bij een ingenieursproject, maar dan alsof het een zoektocht is.”

Nederland

Korzeniowska verbleef ook een jaar in Leiden, waar ze een baan kreeg bij de European Space Agency. “Ik studeerde af en twee weken later verscheen ik in Nederland met een koffer en wat euro’s. Ik had zoiets van, oké, laten we een nieuw leven beginnen. Ik had zoiets van, oké, laten we een nieuw leven beginnen.”

Ze werkte als afstudeerstagiaire in het educatiebureau van ESA. “Dit is een ander aspect van mijn carrière dat me naar de opleiding heeft geholpen: we dachten na over hoe we ruimtenormen op industrieniveau kunnen nemen en deze kunnen vertalen op een manier die we aan studenten kunnen leren, zodat ze praktische ervaring opdoen met het maken van ruimtevaartuigen en het lanceren van raketten. Ik vond het geweldig om in Nederland te wonen. Ik hoop hier nog veel vaker te zijn nu ik deze training geef.”

Dit artikel is geschreven door Titia Koerten, redacteur voor High Tech Systems.