TUE PDEng beantwoordt de oproep om de toekomst van de industrie te sturen

De link tussen de industrie en de academische wereld is cruciaal voor de voorbereiding van de beroepsbevolking van morgen. Nu industriële leiders naar TU’s kijken voor geavanceerde ingenieurs om leidinggevende functies zoals die van systeemarchitect te vervullen, beantwoordt het PDEng-programma van de TUE aan de oproep door studenten persoonlijke en professionele ontwikkeling te bieden met een opleiding.

De Professional Doctorate in Engineering (PDEng) is geen typische vervolgopleiding. In feite is het programma relatief uniek voor Nederland, met slechts een paar andere landen die soortgelijke programma’s aanbieden. De Nederlandse wortels van PDEng gaan enkele decennia terug, maar in 2003 kreeg het Professional Doctorate zijn nieuwe naam en werd het door de Bologna Verklaring erkend als een derde cyclus (doctoraatsniveau) programma. Anders dan bij een PhD vereist het curriculum geen jaren van onderzoek en een lang proefschrift, maar is het een tweejarig post-masterprogramma gericht op het vergroten van systeemkennis en het in staat stellen van de volgende generatie ontwikkelaars door waardevolle praktijkervaring op te doen en uit de eerste hand toegang te krijgen tot de industrie om systeemarchitect te worden.

Elk jaar accepteert de Technische Universiteit Eindhoven (TUE) 100-120 PDEng-stagiairs in haar verschillende programma’s op het gebied van chemische, mechanische, elektrische, software- en medische engineering. “We hebben een zeer streng selectieproces om ervoor te zorgen dat onze programma’s een ongelooflijk hoog niveau handhaven,” beschrijft Peter Heuberger, de onlangs gepensioneerde programmamanager voor de PDEng-groepen Mechatronica en Automotive aan de TUE. “Om je een idee te geven, elk van mijn groepen heeft maar acht mensen. Die 16 plekken werden ingevuld uit een pool van meer dan 200 sollicitaties die we van over de hele wereld ontvingen.”

Peter Heuberger: “We zijn op zoek naar geavanceerde ingenieurs die een paar stappen terug doen en een helikopterview van het probleem aannemen.”

Helikopter

Nu technologie exponentieel complexer wordt, is succes in technische ontwikkeling sterk afhankelijk van teams van multidisciplinaire ingenieurs die samenwerken en elk hun steentje bijdragen. Een uitdaging is echter dat ingenieurs van nature de neiging hebben om zich op één gebied te concentreren en niet het grote geheel van het hele systeem zien. “Normaal gesproken, als je een ingenieur een probleem geeft, springen ze er meteen in en beginnen ze bouten los te draaien en dingen uit elkaar te halen, gefocust op het vinden van hun eigen oplossing voor het probleem,” illustreert Heuberger. “Maar we zijn op zoek naar geavanceerde ingenieurs die een paar stappen terug doen en een helikopterview van het probleem aannemen. Niet alleen waar het probleem ligt, maar voor wie is het een probleem? Zal het volgend jaar nog steeds een probleem zijn? Wat zijn de kosten die ermee gemoeid zijn? Wat is de levensduur van het product?”

Dus hoe moedigen de programma’s Mechatronica en Automotive PDEng van de TUE hun ingenieurs aan om deze systeembenadering met een grote visie toe te passen? Ze doen een beroep op training – vooral in het eerste jaar. “Een paar jaar geleden, toen we bezig waren met het organiseren van systeemtechnische cursussen aan de universiteit, werd het duidelijk dat we niet de middelen of mankracht hadden om alle benodigde training in huis te halen,” legt Heuberger uit. “Toen hebben we High Tech Institute om hulp gevraagd bij het geven van trainingen. Ze zijn niet alleen in de buurt gevestigd, maar hun uitgebreide pool van in de industrie ervaren ingenieurs en experts was een grote aanvulling op ons doel om onze cursisten zo dicht mogelijk bij de industrie te brengen.”

“Na de eerste introductieweek laten we de cursisten meteen beginnen met de cursus Systeemdenken. Dit is waar veel van de cursisten hun eerste kennismaking met en blootstelling aan de industrie krijgen, de eisen van de industriële situatie en specifieke methodologieën om system engineering te benaderen,” zegt Heuberger. Na de eerste training besteden de cursisten de volgende perioden aan het aanscherpen van de methoden en vaardigheden die ze hebben geleerd bij het trainen van hun eigen system-engineering aanpak. “Hiervoor nemen we verschillende voorbeeldprojecten aan, die ons worden gegeven door industriële partners zoals ASML, DAF, Philips en Punch Powertrain, waarbij de stagiairs verschillende rollen op zich nemen, variërend van projectmanager en teamleider tot communicatie-, configuratie- of testmanagers. Deze oefeningen voegen meer praktische hulpmiddelen toe aan de training en geven de cursisten een beter begrip van het grotere geheel doordat ze een nieuw perspectief krijgen op de essentie van hun werk.”

Bewustzijn

Nu de stagiairs van Mechatronica en Automotive PDEng de laatste module van het eerste jaar ingaan, doet TUE opnieuw een beroep op High Tech Institute om een training te geven over Mechatronica Systeemontwerp. “Dit is echt een hoogtepunt voor onze stagiairs die het einde van hun eerste jaar naderen, vooral voor degenen die geïnteresseerd zijn in mechatronica. In dit stadium leren ze over geavanceerde besturingstheorie van Mechatronica Academy-experts zoals Adrian Rankers,” vertelt Heuberger. “Iets wat hen echt bijblijft, is dat je niet altijd een heel geavanceerde besturingstheorie nodig hebt. Je moet de klus kunnen klaren. Als je een probleem vanuit een slim perspectief bekijkt, is soms de meest basale controletheorie de beste oplossing. Maar het kan natuurlijk ook liggen aan de besturingstoepassing of aan bijvoorbeeld de hardwareopstelling. Dit is het punt waarop het allemaal lijkt te klikken en ze echt het grote geheel zien.”

“Dit is juist een van de belangrijkste aspecten van de opleiding, het opgedane bewustzijn en perspectief,” voegt Riske Meijer, inkomend directeur van de opleidingen Mechatronica en Automotive PDEng toe. “Het besef dat als je aan een klus begint, je verder moet kijken dan één taak en één oplossing, naar de klus als geheel. Dat is wat er nodig is om een succesvolle systeemarchitect in de industrie te zijn.”

Riske Meijer: “Je moet verder kijken dan één taak en één oplossing, naar het werk als geheel. Dat is wat er nodig is om een succesvolle systeemarchitect in de industrie te zijn.”

De oproep beantwoorden

Heuberger en Meijer zullen de eersten zijn om je te vertellen dat het TUE PDEng programma geen systeemarchitecten voortbrengt, maar meer een systeemingenieur. Er is immers een groot verschil tussen het leiden van groepen van 3-5 mensen op de universiteit en het leiden van groepen van 30-50 mensen op de werkvloer. Om op het niveau van een echte systeemarchitect te komen, is ongeveer 20 jaar ervaring en ontwikkeling in de industrie nodig. Maar door jonge ingenieurs verbeterde hulpmiddelen en echte, praktische industriële ervaring te geven, geeft TUE ze een voorsprong. Natuurlijk worden niet alle stagiairs systeemarchitect, want niet iedereen is hetzelfde gebouwd. Velen van hen vinden hun plaats in andere leiderschapsrollen zoals projectmanagement, people management of technische leiding.

“Industriële partners hebben een beroep op ons gedaan om te helpen geavanceerde ingenieurs voort te brengen die verder gaan dan het masterniveau. Ze zijn op zoek naar jong talent dat als teamleider en in andere leidinggevende functies de industrie vooruit kan helpen,” stelt Heuberger. “Dus dat is wat we willen doen, we beantwoorden aan de vraag van de industrie en bereiden toekomstige ingenieurs, teamleiders, projectmanagers en systeemarchitecten voor om in die behoeften te voorzien.”

Dit artikel is geschreven door Collin Arocho, tech redacteur van Bits&Chips.