Dit is niet het einde

Heel Europa, maar ook de rest van de wereld, wordt geteisterd door het coronavirus en sommige mensen die ik ontmoet, vergelijken het met het begin van een van die apocalyptische films waarin de wereld in een handbak naar de hel gaat. Natuurlijk kan niemand het menselijk leed negeren dat gepaard gaat met ziek worden en mogelijk zelfs sterven door COVID-19. Het is verschrikkelijk en mijn hart gaat uit naar de mensen die ik ontmoet heb. Het is verschrikkelijk en mijn hart gaat uit naar de getroffenen.

De huidige acties, waaronder het vermijden van grote bijeenkomsten, het in quarantaine plaatsen van geografische gebieden, het sluiten van scholen en aanbevelingen over het wassen van je handen, het beperken van reizen enzovoort, zijn allemaal zinvol. Deze acties zullen echter alleen de infectiesnelheid vertragen om de overbelasting van de gezondheidszorg (nog meer) te verminderen door de gevallen in de loop van de tijd te verspreiden.

Voor de bedrijven waar ik mee werk, is de impact ongekend. Alle reizen die niet absoluut bedrijfskritisch zijn, zijn opgeschort. Bezoekers (en onderzoekers) zijn niet langer welkom. Werknemers wordt gevraagd zoveel mogelijk thuis te werken.

De donkere COVID-19 wolken kunnen een zilveren randje hebben voor bedrijven. De verstoring van de normale werkpraktijken biedt een geweldige kans om alle processen en activiteiten in het bedrijf en tussen het bedrijf en zijn ecosysteempartners te herzien en te evalueren. Zo kunnen we bepalen welke processen waarvoor vroeger fysieke interactie nodig was, ook virtueel kunnen worden uitgevoerd. Op dezelfde manier kunnen we alle activiteiten en processen bekijken die door mensen virtueel werden uitgevoerd, maar die geautomatiseerd kunnen worden en zonder menselijke tussenkomst kunnen worden uitgevoerd. Tot slot kunnen we zelfs activiteiten identificeren die verouderd zijn en die alleen om historische redenen werden uitgevoerd en die we kunnen stopzetten.

Het tweede voordeel dat bedrijven kunnen benutten, is een stapsgewijze verandering in de toepassing van digitale praktijken. In veel gevallen zoeken we uit hoe we dingen op afstand en virtueel kunnen doen met digitale middelen, of we doen het helemaal niet. Dit omvat het houden van vergaderingen, het beheren van dagelijkse stand-ups voor agile teams en het uitvoeren van de operaties van systemen. Sterker nog, ik zou gemakkelijk de efficiëntie van bedrijven aanzienlijk kunnen zien verbeteren door de dwingende functie die de huidige situatie biedt.

Ten derde zijn veel organisaties gebouwd op het principe om alle tandwielen in de machine zo goed mogelijk op elkaar af te stemmen om de operationele efficiëntie te optimaliseren. Het gevolg is vaak dat systemen erg broos worden en niet bestand zijn tegen ongunstige omstandigheden. Situaties zoals we die nu meemaken, dwingen ons om opnieuw na te denken over risicomanagement en zouden u en uw organisatie moeten aanmoedigen om te denken volgens Talebs antifragiliteitsprincipe, waarbij systemen sterker worden in het licht van ongunstige ontwikkelingen.

Ten vierde, hoewel de economische schade op korte termijn aanzienlijk is, zorgt het wegvallen van zakenreizen en thuiswerken voor wat ademruimte in het leven van veel professionals. Deze ruimte kan gebruikt worden om strategisch te denken in plaats van tactisch, om na te denken en te reflecteren en om slimmere manieren te vinden om dezelfde, zo niet betere resultaten te behalen.

Concluderend is COVID-19 verschrikkelijk vanuit humanitair en economisch perspectief. Hoewel de kortetermijnimpact op inkomsten en marges ontegensprekelijk slecht is voor de meeste bedrijven, kunnen we deze omstandigheden gebruiken om ten minste enkele voordelen te realiseren die onze bedrijven vooruit kunnen helpen. Dit is belangrijk omdat dit niet het einde is. Net zoals de Spaanse griep begin 1900, SARS in 2002 en de Mexicaanse griep in 2009 niet het einde waren. Zoals de dichter Rumi eeuwen geleden al schreef, ook dit zal voorbijgaan.