Prof. Jan Bosch
Mensen zijn gewoontegestuurde wezens. Sommige onderzoeken suggereren dat de gemiddelde mens tot 95 procent van de dag puur op de automatische piloot werkt en zijn gewoontes uitvoert die hij in de loop der jaren heeft opgebouwd. Gewoonten hebben veel voordelen, zoals het feit dat je geen wilskracht nodig hebt om ze uit te voeren, maar er zijn natuurlijk ook risico’s aan verbonden. Het belangrijkste risico is dat je gemakkelijk vast komt te zitten in het werken op een activiteitgedreven manier in plaats van een resultaatgerichte manier.
Zodra je je doel hebt verduidelijkt(regel 1), is de volgende stap om dit doel te concretiseren in tastbare, concrete en meetbare resultaten. Als je dit niet doet, ontstaat er vaak een grote kloof tussen wat je zegt te doen en wat je daadwerkelijk doet. Een illustratief voorbeeld is vaak te vinden bij startups. Elke startup wil zijn bedrijf laten groeien, maar om die ambitie te vertalen naar daadwerkelijke resultaten moeten er specifieke doelen worden gesteld. Gisteren sprak ik een startup waar de medeoprichter die verantwoordelijk is voor sales een heel concreet doel had voor het jaar: van de huidige 4 betalende klanten naar 26 gaan. Je kunt erover discussiëren of 26 het juiste getal is, maar het is zeker concreet en specifiek.
Door je doel te vertalen naar concrete, tastbare en meetbare resultaten, kun je evalueren of je acties en tactieken het gewenste effect hebben. De meeste bedrijven willen bijvoorbeeld de time-to-market voor nieuwe functionaliteit verkorten. Specifiek voor functionaliteit die in software wordt gerealiseerd, is het duidelijk dat frequentere updates in het veld de juiste manier zijn. De overgang van jaarlijkse naar driemaandelijkse releases betekent echter ook dat het testen van releases, het bijwerken van documentatie en alle andere activiteiten die met een release te maken hebben, vier keer zo vaak moeten worden uitgevoerd. In eerste instantie willen veel bedrijven dezelfde, vaak handmatige, processen behouden. Al snel wordt echter duidelijk dat het simpelweg sneller uitvoeren van deze processen niet het gewenste resultaat oplevert, omdat de overhead te hoog is, mensen klagen over de repetitieve aard van het werk, enzovoort.
Als blijkt dat de gewenste resultaten niet worden behaald, is de volgende stap om je tactiek te veranderen. In ons voorbeeld betekent dit het automatiseren van veel van het werk dat nu handmatig wordt uitgevoerd, dus het opnemen van continue integratie en testen om de kwaliteit van de software te verhogen ver voordat een release wordt gepland. Er zijn ook tools voor het automatisch genereren van noodzakelijke configuraties van software, documentatie, testcaseselecties, enzovoort, die de handmatige inspanning die nodig is voor frequentere releases verder beperken.
Als alleen op hoog niveau de intentie was uitgesproken om de time-to-market voor nieuwe functionaliteit te verkorten, zou niet duidelijk zijn geworden dat de huidige processen ontoereikend zijn. In plaats daarvan zou iedereen hebben geklaagd over de moeilijkheid om dingen te bereiken en zouden de werkwijzen niet zijn veranderd.
Een uitdaging waar ik eerder over schreef is dat we over het algemeen geen controle hebben over de uitkomst van onze acties. We kunnen de uitkomst echter wel beïnvloeden, rekening houdend met andere factoren waarop we geen invloed hebben. Dit betekent dat wanneer onze acties en tactieken niet resulteren in de resultaten waarop we gehoopt hadden, we moeten beoordelen of dit veroorzaakt wordt door factoren buiten onze controle of onze acties. Bij beleggen op de aandelenmarkt bijvoorbeeld, kunnen slechte rendementen het gevolg zijn van onze selectie van aandelen en fondsen of van een algemene dalende markt. Het antwoord op deze vraag kan eenvoudig worden beantwoord door uw rendement te vergelijken met een beursindex, zoals de MSCI wereldindex. Als je het slechter doet dan de index, dan ligt dat aan jou. Zo niet, dan ligt het aan factoren waar je geen invloed op hebt.
Het vertalen van een kwalitatief gedefinieerd doel naar kwantitatieve resultaten is verre van triviaal. Een van de uitdagingen is dat de gedefinieerde resultaten vaak eerder aanvoelen als benaderingen dan als accurate incarnaties van je doel. Hier is het algemene advies om de “perfect is de vijand van goed”-benadering te volgen en jezelf toe te staan om te beginnen met een aantal imperfecte statistieken. Zodra je deze een tijdje hebt gebruikt, begin je te leren waar deze wel en niet werken. Door een iteratief proces te volgen, kun je na verloop van tijd met een betere set resultaatdefinities komen. Totdat je natuurlijk de behoefte voelt om je doel opnieuw te definiëren of aan te passen.
'The challenge is to translate your purpose into quantitative targets'
Ik ben zeker niet de eerste die over deze onderwerpen praat en er bestaan verschillende benaderingen die bedrijven en individuen kunnen gebruiken, waaronder Hoshin Kanri en het Objectives and Key Results (OKR) model. De uitdaging is echter niet om het perfecte systeem te kiezen om te volgen, maar om te gaan zitten en je doel te vertalen naar kwantitatieve doelen. Het Software Center bijvoorbeeld, waarvan ik het voorrecht heb directeur te zijn, heeft de ambitie om te groeien in omvang en impact. Voor 2021 willen we onder andere twee nieuwe partnerbedrijven toevoegen en het aantal social media connecties op Linkedin, Youtube en Twitter verdubbelen.
Het definiëren van een doel zonder daar concrete, tastbare, kwantitatieve resultaten aan te verbinden wordt gemakkelijk aspirationeel zonder werkelijke vooruitgang. Velen hebben ambities in de trant van meer bewegen, afvallen, beter eten, enzovoort, zonder er ooit iets aan te doen en het doel dus nooit te bereiken. Als je je doel hebt verduidelijkt (regel 1) zonder duidelijk de resultaten te specificeren (regel 2), leidt dit tot dezelfde situatie. Definieer een reeks resultaten en, zelfs als je er nog lang niet tevreden over bent, voer ze uit en itereer om ze na verloop van tijd te verbeteren. Als je het goed doet, zul je merken dat je steeds meer handelt in lijn met wat je wilt dat je leven betekent. Waarom genoegen nemen met minder?